Door: Jacob Spoelstra

De wereld wordt steeds killer en zakelijker. Ik krijg regelmatig e-mailtjes dat ergens ter wereld een diploma voor me klaar ligt. Vroeger belde de leraar je nog persoonlijk om te zeggen dat je geslaagd was.

In veel bedrijven heerst een e-mailcultuur. Er worden mailtjes gestuurd niet om mensen te informeren, maar om werk af te schuiven. Het liefst met zo veel mogelijk cc’tjes en een bcc’tje naar de baas. Ik heb een keer twee collega’s gehad die tegenover elkaar zaten. Zij konden zo goed met elkaar opschieten dat ze uitsluitend met elkaar communiceerden via de mail. Dat waren nog eens gezellige tijden.

E-mail is een mooi medium maar heeft ook nadelen. Zo lezen veel mensen thuis en zelfs in de vakantie nog even hun mail. Gewoon om te kijken hoe het op de zaak gaat. Waarom? Je belt tijdens je vakantie aan het strand in Portugal toch ook niet met de zaak. ‘Ja, met mij. Nee, er is niks. Ik wilde gewoon even weten hoe het daar gaat bij jullie.’

Lui

E-mail maakt ook lui. Ga in plaats van het sturen van een mailtje eens een paar trappen omhoog en loop persoonlijk bij die collega binnen. Het is ook nog eens goed voor de RSI.

Wat is er overigens met RSI gebeurd? Heeft nog wel iemand RSI? RSI lijkt net als de zure regen te zijn verdwenen. Ja, want wat is er eigenlijk gebeurd met de zure regen? Zou dit ook zo gaan met het broeikaseffect en de financiële crisis? Jacques Herb, daar hoor je ook nooit meer wat van. Leeft hij nog? Net nu het goed gaat met het Nederlandse lied.

Ik zal hem eens mailen.